Po wskazaniu trasy kabla i miejsca, w którym ma iść osłona, narzędzie rysuje ją tylko na tym odcinku. Długość można też ustalić na podstawie obiektu, który kabel krzyżuje; narzędzie oblicza ją wtedy samo.
Rura
Polecenie: GSAI_RURA
Polecenie: GSAI_RURA
Po wskazaniu trasy kabla i miejsca, w którym ma iść osłona, narzędzie rysuje ją tylko na tym odcinku. Długość można też ustalić na podstawie obiektu, który kabel krzyżuje; narzędzie oblicza ją wtedy samo.
Rury osłonowe na trasie kabla w miejscach, gdzie krzyżuje się ona z wodociągiem, gazem, kanalizacją albo drogą. Takich miejsc bywa na rysunku kilkanaście.
Po wskazaniu trasy w oknie ustawia się szerokość osłony i sposób ustalenia jej długości.
Trasą może być pojedynczy obiekt — polilinia, linia lub łuk. Gdy trasa składa się z wielu osobnych odcinków, a tak zwykle wygląda mapa od geodety, odcinki należy wskazywać po kolei i zakończyć Enterem; narzędzie łączy je w jedną trasę, niezależnie od kolejności wskazywania i kierunku rysowania. Odcinek, który nie przylega do pozostałych, jest pomijany, a komunikat podaje liczbę pominiętych odcinków.
Długość ustala się na jeden z trzech sposobów. Pierwszy: wskazanie początku i końca na trasie (przy trasie z kilku odcinków Enter w miejscu początku oznacza całą wskazaną trasę). Drugi: wskazanie obiektu, który kabel krzyżuje — narzędzie mierzy wtedy szerokość tego obiektu, dodaje zapas z obu stron i rysuje osłonę na obliczonej długości; ten sposób jest wybrany domyślnie. Trzeci działa tak samo, ale zapas od krawędzi jest podawany przy każdym skrzyżowaniu, dzięki czemu przewiert pod drogą i przejście pod kablem na jednej trasie mogą mieć różne długości bez powrotu do okna; Enter przyjmuje ostatnio podaną wartość, na początek 1. Szerokość osłony jest stała także na zakrętach (z wyjątkiem bardzo ostrych załamań, opisanych niżej), a reszta trasy pozostaje bez zmian.
W drugim i trzecim sposobie narzędzie nie kończy pracy po pierwszej osłonie: trasa i parametry zostają, a kolejne krzyżowane obiekty wskazuje się aż do naciśnięcia ESC lub Enter.
Osłona powstaje jako jeden obiekt na warstwie bieżącej (w oknie można zaznaczyć „Własna warstwa” i podać nazwę, domyślnie GSAI_RURA; podpisy leżą na tej samej warstwie) — kliknięcie zaznacza ją w całości, więc gdy trasa się zmieni, można ją usunąć jednym naciśnięciem. Jest zwykłą polilinią, więc można ją chwytać za uchwyty, mierzyć, kreskować i liczyć jej pole.
W oknie można włączyć podpisy osłon (R1, R2, R3 …) z możliwością zmiany przedrostka; dotyczy to drugiego i trzeciego sposobu ustalania długości. Numeracja jest kontynuowana od numerów już istniejących na warstwie, na której rysowane są osłony (oraz na warstwie GSAI_RURA), więc kolejne podejście nie zaczyna się od nowa.
Narzędzie zakłada rysunek w metrach: szerokość osłony i zapas są podawane w jednostkach rysunku. Domyślny zapas wynosi 0,50, czyli 50 cm z każdej strony, i wynika z N SEP-E-004, punkt 3.1.6.1. Przy drodze i rowie norma podaje inne wartości, więc pole można zmienić — podpowiedź ma ułatwić liczenie, a nie zastąpić ocenę projektanta. Gdy kąt między odcinkami trasy jest mniejszy niż około trzydzieści stopni, rura zwęża się w samym narożniku. Jest to ogranicznik, który zapobiega powstawaniu w narożniku długiego kolca. W takim miejscu trasę należy podzielić na dwa odcinki.
Po uruchomieniu wskazuje się trasę kabla; trasę z kilku odcinków wskazuje się po kolei i kończy Enterem. W oknie ustawia się szerokość osłony i sposób określenia jej długości: przez wskazanie początku i końca albo przez wskazanie obiektu krzyżującego trasę, wtedy długość z zapasem jest liczona automatycznie. Kolejne skrzyżowania wskazuje się do zakończenia polecenia klawiszem Esc. Domyślny zapas 0,50 (50 cm w rysunku w metrach) z każdej strony wynika z N SEP-E-004, pkt 3.1.6.1, i można go zmienić.
W GstarCAD 2027: zakładka Ai Powertools → ikona → kafelek narzędzia. Albo nazwa polecenia w wierszu poleceń i Enter. Pełny opis w podręczniku (PDF).
„Moim zdaniem petarda. […] Działa rewelacyjnie, nie zauważyłem na razie żadnych problemów ze wstawianiem rur.”



