Ramką jest zamknięta polilinia o co najmniej czterech wierzchołkach, np. prostokąt, albo blok z ramką i tabliczką. Drukowany jest prostokątny obrys ramki, a obrys bloku jest odczytywany bez zmiany jego atrybutów. Inne zaznaczone obiekty, na przykład ściany objęte oknem, są pomijane, a ich liczba jest podawana w wierszu poleceń. Zaznaczenie oknem obejmującym cały arkusz obejmuje też tabliczki i inne bloki wewnątrz ramek: narzędzie drukuje wtedy tylko ramki zewnętrzne (obwiednia otaczająca blok-arkusz ustępuje blokowi, a drobne obiekty poniżej 0,1% typowej ramki są pomijane), a liczbę pominiętych obiektów podaje w wierszu poleceń. Przed drukiem narzędzie pyta, ile ramek zostanie wydrukowanych i w jakich rozmiarach („Drukować? [Tak/Nie]”); odpowiedź „Nie” kończy polecenie bez druku. Strony są drukowane rzędami od lewej-góry, tak jak ramki leżą na rysunku. Wydruk odbywa się przez drukarkę DWG To PDF. Jeśli aktywna jest zakładka układu, narzędzie samo przełącza się na Model i zaczyna od okna.
Format strony. Domyślnie wybrane jest „Dopasuj do ramki”: strona PDF ma rozmiar ramki w podanej skali, także wtedy, gdy ramka nie jest żadnym formatem ISO, na przykład pasek o wysokości 297 mm i długości 920 mm. Obsługiwane są ramki, które w wybranej skali mają na papierze do 2378 × 1682 mm (4A0); ramka większa jest pomijana, a jej numer podawany w komunikacie. Drugi wybór to „Standardowy format ISO”: ramka trafia na najmniejszy format od A4 do A0, w poziomie albo w pionie, na którym się mieści; ramka niestandardowa jest drukowana na najbliższym większym formacie, wyśrodkowana, z ostrzeżeniem w wierszu poleceń. W tym wyborze ramka większa niż A0 jest pomijana. Pięć ramek A4, A3, A2, A1 i A3 pionowo daje pięć stron w tych właśnie formatach, a nie pięć stron A4.
Nazwa pliku z atrybutów. Gdy w ramce znajduje się blok z atrybutami, na przykład tabliczka z numerem rysunku, w oknie można zaznaczyć opcję nazwy pliku z atrybutu. Po wskazaniu ramek narzędzie wyświetla okno szablonu nazwy: szablon to stały tekst i pola {ATRYBUT}, podstawiane wartościami z bloku w ramce, na przykład MATEJKI_{NUMER}_{REWIZJA}. Kliknięcie atrybutu na liście dopisuje jego pole do szablonu, a lista pokazuje, w ilu ramkach atrybut występuje i jaką ma przykładową wartość. Domyślnie szablon zawiera pierwszy znaleziony atrybut; puste pole albo przycisk „Bez nazwy z atrybutu (nazwy domyślne)” pozostawia nazwy domyślne. Pusty atrybut albo jego brak w ramce powoduje pominięcie pola razem z jednym sąsiadującym separatorem, a znaki, których Windows nie przyjmuje w nazwie, zamieniają się na myślnik. Ramki, dla których szablon nie dał nazwy, dostają nazwę domyślną z numerem, a wiersz poleceń podaje ich numery. Przy osobnych plikach każda ramka otrzymuje plik o nazwie z szablonu, a przy jednej ramce w jednym PDF nazwę z szablonu otrzymuje ten plik. Jeden PDF z wieloma stronami zostaje przy nazwie z okna. Powtórzenia otrzymują „-2”, „-3”. Nazwy atrybutów nie są zaszyte w narzędziu — wybiera się je z listy atrybutów znalezionych w ramkach.
Wybór ramek po warstwie. Zaznaczenie oknem całego arkusza obejmuje ramki, tabliczki i inne zamknięte obiekty z różnych warstw. Gdy zaznaczone ramki leżą na co najmniej dwóch warstwach, okno pokazuje warstwy z liczbą ramek na każdej i drukowane są tylko ramki z wybranych warstw. Domyślnie zaznaczone są wszystkie warstwy, więc samo zatwierdzenie zachowuje dotychczasowe działanie; przyciski „Zaznacz wszystkie” i „Odznacz wszystkie” skracają wybór. Po filtrze wiersz poleceń podaje warstwy i liczbę pominiętych ramek, a gdy na wybranych warstwach nie ma ramek, nic nie jest drukowane. Bez okna Tk warstwy podaje się w wierszu poleceń, przecinkami.
Styl wydruku. Tabelę stylów wydruku (CTB albo STB, na przykład monochrome.ctb) wybiera się z listy w oknie; lista zawiera pliki z katalogu stylów, zgodne z trybem stylów rysunku. Domyślnie obowiązuje pozycja „(jak w Modelu)”, czyli styl z ustawień Modelu. Ustawienia strony Modelu nie są zapisywane. Gdy wybranego pliku nie ma w katalogu stylów, wydruk się nie zaczyna, a wiersz poleceń o tym informuje.
Jednostka rysunku. Jednostkę wybiera się z listy: mm, cm albo m. Okno podpowiada ją na podstawie ustawienia INSUNITS rysunku, a gdy rysunek nie ma jednostek, podpowiada mm. Ramki są podane w jednostkach rysunku, a papier w milimetrach, dlatego od jednostki zależy, na którym formacie ramka się zmieści. Gdy w wybranej skali ramki wychodzą mniejsze niż A4, wiersz poleceń zawiera zalecenie sprawdzenia skali i jednostki.
Domyślnie powstaje jeden plik PDF o nazwie „nazwa rysunku-wydruk” (dla niezapisanego rysunku „wydruk”) w folderze obok rysunku, a gdy rysunek nie jest zapisany albo w jego folderze nie można zapisywać, w Dokumentach. Folder i nazwę można zmienić w oknie. Po wybraniu opcji „Osobny plik PDF na każdą ramkę” powstaje po jednym pliku na ramkę, z numerem w nazwie. Istniejące pliki nie są nadpisywane: gdy nazwa jest zajęta, plik zapisuje się pod nową nazwą, np. „plik (2).pdf”. Rysunek pozostaje bez zmian, a ustawienia strony Modelu nie są zapisywane. Ustawienia programu, które narzędzie zmienia na czas wydruku (między innymi przyciąganie do obiektów i wydruk w tle), wracają do poprzednich wartości po zakończeniu serii, także gdy pojedynczy wydruk zakończy się błędem. Natywny wydruk wsadowy w GstarCAD 2027 zostawia jeden format papieru dla całej serii, a w tym narzędziu format dobiera się osobno do każdej ramki. Narzędzie wymaga światowego układu współrzędnych; przy innym informuje, jak go przełączyć.