Wczytuje plik z punktami (z tachimetru, Excela, Notatnika) i wstawia je do rysunku jako punkty z numerami. Zastępuje ręczne wpisywanie punktów jeden po drugim; GstarCAD nie wczytuje punktów z takiego pliku.
Import XYZ
Polecenie: GSAI_XYZ
Polecenie: GSAI_XYZ
Wczytuje plik z punktami (z tachimetru, Excela, Notatnika) i wstawia je do rysunku jako punkty z numerami. Zastępuje ręczne wpisywanie punktów jeden po drugim; GstarCAD nie wczytuje punktów z takiego pliku.
Wstawienie do rysunku współrzędnych zapisanych w pliku jako pikiet z numerem i wysokością, bez ręcznego wpisywania ich po jednym.
Narzędzie czyta plik ze współrzędnymi i wstawia każdą pikietę jako jeden blok GSAI_PIKIETA: punkt z numerem (atrybut NR) i wysokością (atrybut H) stoją razem, więc przesunięcie punktu przesuwa też jego opis, a treść opisu zmienia się zwykłą edycją atrybutów bloku (EATTEDIT). Okno wyboru pliku otwiera się w ostatnio użytym folderze importu, a przy pierwszym imporcie w folderze zapisanego rysunku (przy nowym rysunku w Dokumentach), i od razu pokazuje pliki CSV, TXT, XYZ, ASC, XLSX i XLS. Układ zapisu jest rozpoznawany z zawartości pliku: średnik i przecinek dziesiętny (Excel) albo spacja lub tabulator (Notatnik). Odczytywany jest także skoroszyt Excela (.xlsx), również zapisany pod rozszerzeniem .csv; starszy format .xls należy wcześniej zapisać w Excelu jako .xlsx lub .txt. Kolejność osi jest sprawdzana na podstawie położenia punktów w układach PL-2000 (strefy 5–8) i PL-1992 i w razie potrzeby zamieniana, aby rysunek nie wyszedł obrócony. Gdy kolejność osi albo znaczenie pierwszej kolumny nie wynika jednoznacznie z danych, narzędzie pyta, a przy układzie nierozpoznanym (lokalnym) wstawia współrzędne bez zmian.
Po wyborze pliku otwiera się jedno okno. Na wierzchu jest nazwa pliku i informacja, co rozpoznano (format, liczba punktów, układ), oraz trzy wybory: Numer punktu, Wysokość (wyszarzona, gdy plik nie ma kolumny Z) i „Numer i wysokość przesuwają się razem z punktem” (blok pikiety; domyślnie włączone). Pozostałe ustawienia leżą pod przyciskiem „⚙ Więcej opcji”, domyślnie zwiniętym:
liczba miejsc po przecinku wysokości (0–3, domyślnie 2) i wysokość opisu (domyślnie dobierana do rozpiętości punktów, w oknie można wpisać własną);
kod albo opis z kolejnej kolumny pliku, wstawiany jako atrybut KOD (opcja nieaktywna, gdy plik nie ma takiej kolumny);
„Punkty płasko (Z=0)”: gdy plik ma wysokości, punkty domyślnie stoją na wysokości Z z pliku;
„Grupuj import” (domyślnie wyłączone): cały import trafia do jednej grupy PIKIETY_ (data i nazwa pliku), którą można zaznaczyć i skasować razem; bez tej opcji kliknięcie wybiera pojedynczą pikietę;
warstwy punktów, numerów i opisów rzędnych (domyślnie warstwa bieżąca);
folder okna wyboru pliku: ostatnio użyty albo stały, wskazany przyciskiem „Wybierz”; gdy wskazany folder nie istnieje, okno otwiera się w ostatnio użytym;
„Przywróć domyślne”.
Ustawienia z okna są zapamiętywane między uruchomieniami, razem ze stanem panelu (zwinięty lub rozwinięty). Bloki pikiet są punktami terenu dla modelu terenu (TIN), profilu i przekrojów poprzecznych; inne bloki nie są brane jako teren.
Wiersz, którego nie da się odczytać, jest pomijany z podaniem powodu i nie przerywa importu. Gdy plik nie ma kolumny numerów i zawiera ponad 20 000 punktów, wstawiane są same punkty, bez numerów, a wiersz poleceń o tym informuje. Narzędzie informuje, jaki format rozpoznało i co zrobiło z wysokością (brak kolumny Z oznacza wysokość 0). Przy plikach powyżej 20 000 punktów blok pikiety wyłącza się sam ze względu na wydajność rysunku, o czym informuje okno i wiersz poleceń: wstawiane są wtedy punkty i teksty. Blok można też wyłączyć w oknie — wtedy, jak w poprzednich wersjach, powstają osobne punkty i teksty numeru, wysokości i kodu. Blok leży na warstwie punktów, a jego atrybuty na warstwach wybranych w oknie: numer i kod na warstwie numerów, wysokość na warstwie rzędnych; odczyt i edycja atrybutów działają także na rysunku zapisanym i otwartym ponownie. W trybie punktów i tekstów (bez bloku) każdy wczytany punkt pamięta, gdzie go wstawiono: gdy ktoś przesunie go ręcznie, GSAI_ODSWIEZ zaznacza go na czerwono, a cofnięcie przesunięcia (Ctrl+Z) samo przywraca kolor warstwy; kontrola dotyczy importów do 2000 punktów, przy większym imporcie jest pomijana, o czym narzędzie informuje. Pikiety w postaci bloków nie są objęte tą kontrolą.
Po uruchomieniu wskazuje się plik ze współrzędnymi; układ kolumn jest rozpoznawany automatycznie, a narzędzie pyta tylko wtedy, gdy nie wynika on jednoznacznie z danych. Warstwy punktów wybiera się w oknie po wyborze pliku. Wiersz, którego nie da się odczytać, jest pomijany z podaniem powodu i nie przerywa importu.
W GstarCAD 2027: zakładka Ai Powertools → ikona → kafelek narzędzia. Albo nazwa polecenia w wierszu poleceń i Enter. Pełny opis w podręczniku (PDF).



