Tabliczka jest blokiem z atrybutami o wymiarach 180 × 63 mm, w polskim układzie: tytuł rysunku, numer rysunku, biuro, inwestor i obiekt (każde z nazwą oraz adresem), data, skala, format, arkusz, rewizja, pola odpowiedzialności (projektował — do trzech osób, opracował, sprawdził) i miejsce na logo biura (opcjonalne). Punktem wstawienia jest prawy dolny narożnik — tabliczka rozwija się od niego w lewo i w górę, więc pasuje do prawego dolnego narożnika ramki, własnej albo z GSAI_FORMATKA.
Tabliczkę wstawia się tylko w przestrzeni Arkusza. W Modelu narzędzie pyta, czy przełączyć na Arkusz, i po zgodzie uruchamia się tam samo. Pola wypełnia się w oknie przed wstawieniem, a później edytuje dwukliknięciem tabliczki. Pole „Numer rysunku” można złożyć opcjonalnym kreatorem numeru: podaje się przedrostek, separator, numer kolejny i liczbę zer wiodących; numer kolejny jest proponowany jako następny po ostatnio użytym. Biuro, inwestora, obiekt (z adresami) oraz osoby — projektował, opracował, sprawdził — program zapamiętuje po zatwierdzeniu okna i podstawia przy następnej tabliczce, więc przy kolejnym układzie nie trzeba ich wpisywać od nowa; wtedy w oknie widać podpis „zapamiętane z poprzedniego razu”, a przycisk „Wyczyść zapamiętane” czyści te pola i kasuje zapis. Nazwa rysunku, skala, format, arkusz, rewizja i data nie są zapamiętywane, a już wstawione tabliczki pozostają bez zmian. Pola osób (projektował — trzy pola, opracował, sprawdził) mogą być listą rozwijaną: przycisk „Lista osób…” wczytuje plik .xlsx (pierwszy arkusz) albo .csv (separator średnik lub przecinek, kodowanie UTF-8 lub Windows-1250). Pierwszy wiersz zawiera nagłówki w dowolnej kolejności, bez rozróżniania wielkości liter i polskich znaków: „Imię i nazwisko” (kolumna wymagana), „Tytuł” i „Nr uprawnień”; wiersze bez imienia i nazwiska są pomijane. Etykieta ma postać „tytuł Imię Nazwisko, upr. nr numer”, na przykład „mgr inż. Jan Kowalski, upr. nr MAZ/0123/PWOK/05”; tytuł i numer występują tylko wtedy, gdy są w pliku, a gdy etykieta przekracza 40 znaków, tytuł jest pomijany. Osobę nadal można też wpisać ręcznie. Ścieżka ostatniej listy jest zapamiętywana, a lista wczytuje się sama przy następnym otwarciu okna, o ile plik nadal istnieje. Zbyt długa etykieta osoby jest dopasowywana do komórki o szerokości 51 mm: tekst jest najpierw zwężany (współczynnik szerokości nie niższy niż 0,6), a gdy to za mało, zmniejsza się jego wysokość. Logo można dodać od razu, wybierając plik w oknie (PNG, JPG, BMP, TIFF, GIF lub DWG), albo później poleceniem GSAI_TABELKA_LOGO, wskazując logo znajdujące się w rysunku. Logo z pliku trafia do tabliczki bez dodatkowego okna, w rozmiarze dopasowanym do kratki, także z plików PNG bez zapisanej rozdzielczości. Logo w postaci pliku graficznego jest obrazem powiązanym z plikiem, dlatego przy przekazywaniu rysunku należy dołączyć plik obrazu. Narzędzie przyjmuje jednostki rysunku w milimetrach.