Obraz referencyjny osadzony na rzeczywistych współrzędnych, w układzie rysunku (PL-2000, strefy 5–8, albo PL-1992). Nakładki, w tym uzbrojenie terenu, pokrywają się z ortofotomapą także w strefach 5–8 układu 2000. Ortofotomapa i mapa topograficzna są układane pod spodem, a przezroczyste nakładki (granice i numery działek, budynki, użytki, uzbrojenie terenu, sytuacja, ulice i adresy) na wierzchu, dzięki czemu zdjęcie widać pod nimi. Można zaznaczyć kilka usług naraz; w obrębie grupy kolejność odpowiada kolejności w oknie. Zamiast jakości można podać skalę rysunku (np. 1:500): obraz jest wtedy pobierany w rozdzielczości dobranej do skali i wielkości obszaru, co ma zapewnić czytelną wysokość numerów działek na wydruku. Bez skali wybiera się jakość podkładu: szybką do podglądu (1024 px), standardową (2048 px, domyślna) albo wysoką dla dużych obszarów (4096 px); rozmiar obrazu ogranicza dodatkowo limit usługi (dla mapy topograficznej 1024 px). Dla ortofotomapy wybiera się dodatkowo rozdzielczość zdjęcia: wysoką (domyślnie, najbardziej szczegółową) albo standardową; w małych miejscowościach zdjęcie w rozdzielczości standardowej bywa nowsze niż w wysokiej. Gdy w danym miejscu brak zdjęcia w wybranej rozdzielczości, pobierane jest drugie, a w wierszu poleceń pojawia się informacja o tym. Wybór jest zapamiętywany. Przy własnym adresie usługi przycisk „Pobierz listę warstw” wczytuje z usługi dostępne warstwy, które zaznacza się na liście zamiast wpisywać ich nazwy. Narzędzie samo dobiera wersję usługi i format obrazu oraz sprawdza, czy usługa obsługuje układ rysunku. Podkład jest zwykłym obrazem w rysunku, umieszczonym pod pozostałymi obiektami, więc nie zasłania istniejących linii ani opisów. Podkład z usługi trafia na warstwę o nazwie GSAI_WMS_ i nazwie usługi (np. GSAI_WMS_ORTOFOTO, GSAI_WMS_DZIALKI, GSAI_WMS_TOPO), więc warstwy można włączać i wyłączać osobno, na przykład wyłączyć mapę topograficzną i zostawić działki. Podkłady z własnych adresów usług leżą wspólnie na warstwie GSAI_WMS_URL. Podkłady wstawione wcześniejszą wersją leżą na warstwie GSAI_WMS i przy ponownym pobraniu są zastępowane jak nowe.
Nowe pobranie zastępuje wcześniejsze podkłady tej samej usługi nakładające się na wskazany obszar (oraz podkłady z dawnej wspólnej warstwy GSAI_WMS); podkłady innych usług i z obszarów rozłącznych zostają. Zastępowane są tylko obrazy: linie i opisy narysowane na warstwach podkładu nie są usuwane. W starszych wersjach GstarCAD rysunek może zawierać tylko jeden obraz; gdy jakiś już jest, narzędzie informuje o tym i nie osadza kolejnego. Gdy podkład nie zostaje pobrany, w wierszu poleceń pojawia się przyczyna (np. brak połączenia, awaria usługi, brak zdjęcia dla obszaru). Jeśli współrzędne rysunku wyglądają na zamienione miejscami (w geoportalu X oznacza północ, a w rysunku pierwsza liczba to wschód), narzędzie informuje o tym i podaje, w jakiej kolejności należy wstawić liczby. Jeśli w miejsce adresu usługi zostanie wklejony adres zwykłej strony z mapą, narzędzie informuje o tym i podpowiada, jak wygląda adres usługi. Adres usługi jest przed użyciem oczyszczany z końcowego „?” oraz z parametrów WMS skopiowanych z przeglądarki. Nakładki z geoportalu serwer rysuje tylko w odpowiednio dużych skalach: uzbrojenie terenu do ok. 1:1000, sytuację oraz punkty adresowe do ok. 1:2500, budynki do ok. 1:3500, użytki do ok. 1:6000 (wartości orientacyjne). W mniejszej skali warstwa nie jest narysowana, o czym narzędzie uprzedza w wierszu poleceń. Podobnie, gdy skala wymaga obrazu większego, niż usługa oddaje, pobranie następuje w najlepszej możliwej rozdzielczości, a narzędzie podaje uzyskaną skalę. Dane pochodzą z usług integracyjnych GUGiK i obejmują powiaty, które je udostępniły; w miejscu bez danych nakładka może być pusta, a zakres uzbrojenia i sytuacji zależy od tego, co dany powiat włączył do usługi. Numery działek na nakładce są częścią obrazu o stałej wielkości w pikselach i przy dużym przybliżeniu się rozmywają; numer, powierzchnię i obrys działki w postaci geometrii rysuje GSAI_DZIALKI. Dane geoportalu są udostępniane publicznie. Obowiązek udostępniania usługi przeglądania (WMS) wynika z dyrektywy INSPIRE (2007/2/WE) i ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz.U. 2010 nr 76 poz. 489), a art. 40a Prawa geodezyjnego i kartograficznego zapewnia bezpłatny dostęp do części zasobu, m.in. ortofotomapy i danych EGiB. Pliki pobranego podkładu są zapisywane w folderze obok rysunku („<nazwa rysunku>-GSAI-WMS”), a przy rysunku niezapisanym — w Dokumenty\GSAI\GSAI-WMS. Własny folder wskazuje się w oknie przyciskiem „Wybierz folder…”: okno pokazuje pełną ścieżkę, a wybór zostaje zapamiętany; przycisk „Automatycznie” przywraca folder obok rysunku. Wybór folderu tymczasowego jest odrzucany i używany jest folder automatyczny. Rysunek wskazuje na te pliki, więc przekazując go innej osobie, należy dołączyć ten folder albo użyć polecenia ETRANSMIT, które pakuje rysunek razem z powiązanymi plikami.